بیست و نُه سوره از قرآن کریم با حروفی آغاز میشود که به حروف مُقَطَّعه نامبُردارند. بی شک این حروف از جمله رازآلودترین فقرات قرآنی محسوب می شوند که قرآن پژوهان و مفسران اسلامی از آغاز تاکنون پاسخ درخوری برای حل آن نیافتهاند. پژوهش حاضر به منظور واکاوی روایات و إنگارههای مختلف تفسیری پیرامون این حروف در قالب جریان شناسی تفسیری و با رویکرد تاریخی، سامان یافته و در پی این سؤال است که: اولاً واکنش جریانهای مختلف تفسیری نسبت به این حروف چه بوده؟ و ثانیاً هر یک از این جریانهای تفسیری در گذر زمان چه تحولاتی را تجربه نموده و علل اقبال یا ادبار به هر یک چه بوده است؟ در نهایت به این نتیجه رسیده است که: دو جریان اصلی معناگرا (باورمند به معناداری حروف مقطعه) و رمزگرا پیرامون حروف مقطعه شکل گرفته است. جریان باورمند به معناداری حروف مقطعه که طیفهای متنوعی از دیدگاهها را در خود جای داده با تکیه بر پاره-ای از روایات منسوب به اهل بیت (ع) و صحابه، توانست إقبال عامتری را به خود جلب کند. در مقابل جریان رمزگرا با متشابه دانستن حروف مقطعه، این حروف را تفسیرناپذیر و از رموز الهی در قرآن معرفی نموده است. این جریان تفسیری توسط برخی از تابعین پی ریزی شد و از سدههای میانی هجری به بعد به ویژه در برخی تفاسیر متأخر مورد توجه قرار گرفت.
آهنگ, علی. (1404). جریان شناسی رویکرد مفسران فریقین درباره حروف مقطعه با تاکید بر روایات. دوفصلنامه علمی تفسیر تطبیقی روایی, 2(2), 89-108. doi: 10.22034/jff.2025.793
MLA
علی آهنگ. "جریان شناسی رویکرد مفسران فریقین درباره حروف مقطعه با تاکید بر روایات". دوفصلنامه علمی تفسیر تطبیقی روایی, 2, 2, 1404, 89-108. doi: 10.22034/jff.2025.793
HARVARD
آهنگ, علی. (1404). 'جریان شناسی رویکرد مفسران فریقین درباره حروف مقطعه با تاکید بر روایات', دوفصلنامه علمی تفسیر تطبیقی روایی, 2(2), pp. 89-108. doi: 10.22034/jff.2025.793
VANCOUVER
آهنگ, علی. جریان شناسی رویکرد مفسران فریقین درباره حروف مقطعه با تاکید بر روایات. دوفصلنامه علمی تفسیر تطبیقی روایی, 1404; 2(2): 89-108. doi: 10.22034/jff.2025.793
)